Czterdziestka na karku, miłość w realu jak fatamorgana, a w sieci… raper z Nigerii zakochany od pierwszej wiadomości, milioner bez portfela i lawina zdjęć, o które nikt nie prosił. Witamy w świecie online, gdzie każde kliknięcie może być początkiem romansu, katastrofy albo świetnej anegdoty do opowiedzenia przy winie.
Ta książka to pełna humoru, szczerości i ciętej riposty opowieść o kobiecie, która postanawia odzyskać kontrolę nad swoim życiem uczuciowym. Zamiast miłości znajduje jednak emocjonalny rollercoaster, absurdalne sytuacje i kreatywne próby wyłudzeń, które zasługują na własne miejsce w muzeum oszustw.
Lekka, błyskotliwa, bardzo na czasie – idealna dla wszystkich, którzy choć raz szukali uczucia w sieci… i szybko tego pożałowali.
O autorce
Kim jestem? Czterdziestoletnią rozwódką pracującą w korporacji jako księgowa i analityk danych. Przede wszystkim jednak jestem matką i temu poświęciłam ostatnie dziesięć lat swojego życia. W międzyczasie postawiłam na samorozwój i skupienie się na sobie.
Jeśli chodzi o hobby – lubię zagadki matematyczne i decoupage. Ogólnie: nuda…
W zeszłym roku, z samotności i frustracji z nią związanej, popełniłam wiele błędów. Przyjaciółka namówiła mnie, żebym to opisała i podzieliła się tym z innymi kobietami. Miała rację – napisałam tę książkę ku przestrodze.
Ponieważ pojawia się w niej wątek mojego byłego męża oraz wiele tematów intymnych, książkę wydaję pod pseudonimem.

Jaką cenę można nadać lojalności?
Relacje między Trahą a Menevorem nigdy nie były przyjazne. Szepczący, skryci za murem Wielkiej Puszczy, od zawsze stanowili zagadkę, pozwalając jedynie garstce śmiałków odkryć swoje tajemnice, podczas gdy bogate elfy nie omieszkały błyszczeć klejnotami na salonach całego Kontynentu, ciesząc się powodzeniem. Dlatego nikt nie przypuszczał, że to menevorskie wojska zawitają na granice Trahańczyków – z Panem Niewolników na czele – gotowe złupić krainę mieszkańców lasu.
Miriam Peregrine zostaje w tym czasie oskarżona o zdradę stanu za pomoc elfickim wojskom. Wyklęta, pozbawiona nazwiska, bliskich i magicznych zdolności, musi odnaleźć się w nowym świecie, w którym rządzą pieniądz i obsesyjna czystość krwi.
Miriam, sprzedając swoje umiejętności, zaczyna balansować na cienkiej granicy między elficką polityką a ciemnym półświatkiem, który zdaje się skrywać więcej informacji na temat wojny niż początkowo mogła przypuszczać.
Agnieszka Utzig – w mediach społecznościowych działa jako projekt_zemsta. Urodzona w Rudzie Śląskiej, absolwentka Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, gdzie uzyskała tytuł magistra politologii. Prywatnie pasjonatka polskiej fantastyki, okultyzmu i kotów. Cykl "Emisariusze Zdrady" to jej debiut literacki.

Książka w celu ukazania różnych etapów życiowych naznaczonych trudnymi chwilami została podzielona na trzy części.
I. Pisząc książkę, skupiłem się na tym, by dostarczyć czytelnikom wiedzy, narzędzi i inspiracji do pełniejszego wybaczenia i odcięcia się od przeszłości. Każdy rozdział ma na celu skoncentrowanie się na konkretnym obszarze życia, w którym wybaczenie jest kluczowe.
II. Pierwszym krokiem w podróży do uwolnienia wewnętrznej energii jest zrozumienie, czym ona tak naprawdę jest. Energia wewnętrzna to coś więcej niż fizyczne zmęczenie czy przypływ adrenaliny. To połączenie naszych emocji, myśli, duchowości, a także fizycznego zdrowia. Jest sumą wszystkiego, co tworzy naszą osobowość, nasze pasje, wartości i zainteresowania. To wewnętrzny zasób, który czeka na odkrycie i wykorzystanie.
III. Równowaga, którą chcemy osiągnąć, to stan, w którym ani dusza, ani ciało nie dominują nad sobą nawzajem, ale funkcjonują razem, by stworzyć pełnię życiowego doświadczenia. Równowaga ta jest kluczowa dla zdrowia emocjonalnego, psychicznego i fizycznego. Jest to cel, w którego kierunku będziemy podążać na kartach tej książki.
Arkadiusz Kulawik – absolwent Wydziału Inżynierii Środowiska Politechniki Śląskiej w Gliwicach. Podstawą napisania książki stały się doświadczenia życiowe autora związane z nieudanym małżeństwem i licznymi problemami z tego wynikającymi, które w konsekwencji doprowadziły do rozpadu małżeństwa i rozwodu w 2023 roku. To też próba ukazania, jak błędne decyzje z przeszłości mogą wpływać na teraźniejszość i przyszłość oraz gdzie należy szukać ukojenia nerwów i w jaki sposób można dążyć do osiągnięcia harmonii duszy i ciała w trudnych życiowych chwilach. Moją drogą do osiągnięcia wewnętrznego spokoju jest sport, np. wyprawy w góry i zdobywanie szczytów, patrzenie na świat z innej perspektywy poprzez oglądanie piękna i różnorodności natury w naszej strefie klimatycznej. Również dobrym sposobem na poprawienie swojej kondycji psychicznej i samopoczucia może być pływanie, jazda na rowerze po lesie, a także jazda na rolkach czy nartach.

„Podróże z Badziczem” to pełna ciepła, humoru i dystansu opowieść o życiu w podróży – zarówno tej dalekiej, międzykontynentalnej, jak i tej codziennej między jednym przystankiem a drugim. To zbiór autentycznych, facebookowych relacji z wypraw, które zamieniły się w książkę pełną zabawnych anegdot, zaskakujących przygód, kulinarnych odkryć i przemyśleń snutych między jednym biletem a drugim talerzem.
Do tego autorka przemyca też opowieści z dzieciństwa i młodości – pokazując, jak rodzi się pasja do odkrywania świata i opowiadania historii.
To lektura idealna na wakacje, na długie wieczory i dla każdego, kto choć raz spakował plecak z myślą: a może by tak gdzieś pojechać…
Zaraża miłością do podróży. Wzrusza i rozśmiesza. Bez lukru, ale z sercem.
Barbara Szydłowska – podróżniczka, restauratorka i autorka. Od lat wspólnie z mężem Jackiem eksploruje świat, czerpiąc z podróży kulinarne inspiracje, które przenosi do swojej restauracji Forum Kulinarne we Wrocławiu. Jej ukochanym miejscem jest Afryka, do której regularnie powraca. Z wykształcenia biotechnolog i dietetyk, przez wiele lat pracowała w korporacjach, by w końcu oddać się pasji podróżowania, gotowania i pisania. Swoje przygody relacjonuje na Facebooku, a teraz opisała je w książce, która zabiera czytelników w niezapomnianą podróż pełną smaków i niezwykłych historii.

Juliusz Pyrek OFMCap – urodzony 13 września 1962 roku w Rzeszowie. Do zakonu kapucynów wstąpił w 1981 roku, pierwsze śluby złożył w 1982 roku, a święcenia kapłańskie przyjął 3 stycznia 1988 roku.
W latach 1989–1991 studiował duchowość franciszkańską w Rzymie, na Antonianum, a następnie w latach 1992–1997 filozofię na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim.
Długoletni ojciec duchowny w Seminarium Kapucyńskim w Lublinie. Współtwórca Centrum Duchowości „Honoratianum” w Zakroczymiu, wieloletni opiekun Studium Duchowości Franciszkańskiej tamże, duszpasterz Młodzieży Franciszkańskiej i Franciszkańskiego Zakonu Świeckich, spowiednik, konferencjonista i rekolekcjonista.
Autor rekolekcji ze św. Klarą, wygłoszonych wcześniej siostrom kapucynkom w Brwinowie, oraz kilku artykułów w serii Bibliotheca Honoratiana. Od 1997 roku jest członkiem redakcji „Wspólnoty Honorackiej”.

W sercu urokliwej Toskanii, gdzie słońce maluje złote pejzaże, rozgrywa się opowieść o poszukiwaniu prawdziwej miłości. Ta książka zabierze Cię w podróż pełną emocji, gdzie każda chwila jest wypełniona ciepłem, przyjaźnią i tajemnicą. W świecie, w którym rodzinna więź i oddanie przyjaciół stanowią fundament życia, odkryjesz historie pełne pasji i marzeń. Zanurz się w niezwykłej scenerii, w której każde spotkanie może zmienić wszystko, a każda decyzja prowadzi ku wielkiej miłości. Otwórz tę książkę i pozwól sobie na chwilę oderwania od rzeczywistości. Poznaj bohaterów, którzy w poszukiwaniu szczęścia przekraczają granice, by odkryć, że prawdziwe szczęście i miłość są na wyciągnięcie ręki.
Jagoda Bloch – z wykształcenia finansistka, a z zawodu bankierka, postanowiła wywrócić swoje dorosłe życie do góry nogami, przeprowadzając się z Polski do USA. Jako mama dwójki dorosłych dzieci i szczęśliwa babcia Helenki i Stasia codziennie odkrywa, jak zaskakujące może być życie. Cudowne jest poznawanie siebie, pokonywanie własnych barier i zrozumienie, że to, co wydaje się niemożliwe, jest w zasięgu ręki – wystarczy uwierzyć. Pisanie to jej wielka pasja, która przez lata czekała na właściwy moment. Teraz, pełna odwagi, zamierza podzielić się swoimi opowieściami ze światem! Pamiętajcie – warto marzyć i dążyć do spełnienia swoich pragnień.
Każda z nas marzy o wielkiej miłości. Nielicznym udaje się to spełnić. Moja książka zabierze Cię w bajkowy świat Toskanii, jest to powieść o życiu, przyjaźni, rodzinie i poszukiwaniu wielkiej miłości. Mam nadzieję, że pozwoli Ci przenieść się w inny czas i miejsce, a kiedy odłożysz ją po przeczytaniu, zgodzisz się ze mną, że w życiu najważniejsza jest miłość i to, co nas łączy.

Opresyjna rodzina, dramat dziecka i trauma przeniesiona w dorosłe życie. Przejmujący obraz dziecka malującego czekoladą na lustrze marzenie o byciu ładną dziewczynką zostaje w pamięci. Powieść o dwóch pokoleniach, napisana z ogromną wrażliwością na drugiego człowieka. Opowiada o młodych ludziach, ich radościach, problemach i miłosnych dylematach. A wszystko to z tajemnicą rodzinną w tle.
Polecam - Maria Żywicka-Luckner
Aneta Borewicz z zawodu jest plastykiem. Zadebiutowała w „Literackim Głosie Nauczycielskim”. Autorka utworów poetyckich, powieści, opowiadań i reportaży o warszawskiej Pradze. Jej „Studnia” i „Dom nad przepaścią” zostały nagrodzone i opublikowane w zbiorze science fiction „Pigmalion fantastyki”. Laureatka wielu konkursów literackich. Członek ZAiKS-u.

"Łap chwilę" to pełna emocji, namiętności i nieoczekiwanych zwrotów akcji opowieść o kobiecie, która po trudnych doświadczeniach nauczyła się ufać wyłącznie sobie. Paulina ceni porządek, kontrolę i bezpieczeństwo, dlatego spontaniczne decyzje nie leżą w jej naturze. Wszystko zmienia się pewnej letniej nocy, gdy na jej drodze staje Sebastian – charyzmatyczny, pewny siebie mężczyzna, który burzy jej spokój jednym spojrzeniem.
To, co miało być tylko ulotnym spotkaniem bez zobowiązań, szybko się komplikuje, gdy los ponownie splata ich drogi. Między nimi rozpoczyna się gra pełna napięcia, pożądania i walki o dominację, lecz pod warstwą ciętych ripost i wzajemnych prowokacji kryją się rany, lęki i pragnienia, do których żadne z nich nie chce się przyznać.
Czy można otworzyć serce, gdy przeszłość wciąż boli? Czy warto zaryzykować wszystko dla uczucia, które pojawiło się w najmniej odpowiednim momencie?
"Łap chwilę" to zmysłowy romans o sile namiętności, odwadze do zmian i o tym, że czasem jedna chwila potrafi odmienić całe życie.

W świecie, w którym rozwój stał się wyścigiem, ta książka jest jak głęboki oddech. "Rozwój osobisty 3.0" to nie kolejny poradnik z receptami na sukces. To zaproszenie do zatrzymania się i usłyszenia siebie.
Każdy rozdział jest jak rozmowa, której od dawna Ci brakowało —bez oceniania i pośpiechu. Autorka zaprasza Cię, byś zobaczyła, jak rozwijać się bez presji, budować swoją wewnętrzną mapę, odnaleźć siłę, która karmi — nie wypala, znaleźć własną drogę.
"Ta książka da Ci uczucie wielkiej ulgi. Zbyt często wyobrażamy sobie oczekiwania innych i potem działamy wedle tych wyobrażeń. (...) Jak je w sobie znaleźć? Przeczytaj!" - BEATA TADLA (dziennikarka, prezenterka telewizyjna i radiowa)
"Polecam ją z serca każdemu, kto choć raz poczuł się zmęczony presją rozwoju. Bo ta książka nie pcha do przodu. Ona mówi: Tu, gdzie jesteś, już wystarczy, by zacząć naprawdę być." - ELŻBIETA JEZNACH (redaktorka naczelna czasopisma „Businesswoman & Life")
"Nie ma tu presji, żadnej checklisty sukcesu — jest czuła prawda o tym, że rozwój zaczyna się od zatrzymania, a nie od pogoni. Czytając tekst Jolanty, miałam wrażenie, że ktoś wreszcie nazwał to, co od lat czułam: że jestem wystarczająca taka, jaka jestem. Ta książka nie krzyczy — ona towarzyszy, nie poprawia — tylko przypomina, że mam już w sobie wszystko, czego szukam. To nie jest poradnik, to spotkanie — głębokie, intymne, moje." - DOROTA DELĄG (aktorka, dziennikarka, twórczyni podcastu "Eksperyment", autorka e-booka "Twoja marka to Ty")
Co dalej? To, co właśnie przeczytałaś, może być początkiem, jeśli tego chcesz. Nie musisz już się ścigać ani nikomu niczego udowadniać. Możesz iść głębiej we własnym tempie i na swoich zasadach.
Zapraszam Cię, jeśli chcesz sprawdzić, jak wygląda to w praktyce. Tworzę przestrzeń: sesje mentoringowe, testy psychometryczne, programy rozwojowe i kursy, w których możesz dotknąć tego, o czym piszę, i wreszcie poczuć, że masz w sobie wszystko, czego szukasz.
Jolanta Bujnowska - Akredytowana mentorka liderek i kobiet biznesu, trenerka, mówczyni inspirująca i praktyk z ponad 20-letnim doświadczeniem w świecie biznesu. Towarzyszy w procesach rozwojowych tym, którzy chcą budować życie i karierę w zgodzie ze sobą bez presji, bez maski, bez wypalenia.
Tworzy autorskie programy, w których łączy psychologię, coaching, testy psychometryczne, duchowość i doświadczenie biznesowe. Jest laureatką nagród, które doceniają jej drogę i wkład w inspirowanie innych. Wierzy, że prawdziwa zmiana zaczyna się wtedy, gdy przestajesz się ścigać i zaczynasz być naprawdę sobą.
Masz w sobie wszystko, czego szukasz.

Książka Zbysława Ciszyńskiego to prawdziwy literacki rollercoaster rozpięty pomiędzy wartką sensacyjną akcją a refleksją quasifilozoficzną. Komuś może przywodzić na myśl kultową powieść "Autostopem przez galaktykę" Douglasa Adamsa czy próbę pastiszu – tak różnych przecież w swojej poetyce – global conspiracy thrillers Roberta Ludluma i postmodernistycznych dzieł Eduarda Mendozy. Ale tak naprawdę jest to po prostu oryginalne pisarstwo Zbysława Ciszyńskiego. "O Historiach prawdziwych i Nie" przeczytałem gdzieś, że nie jest to „książka, którą się tylko czyta – to opowieść, którą się przeżywa”. I jeszcze, że „to nie jest książka dla każdego – ale ci, którzy wejdą do tego świata, zostaną tam na długo”. Pełna zgoda. Aha, i dodam tu na koniec wątek osobisty. Nie ja byłem pierwowzorem pojawiającego się na kartach tej książki osiadłego na Śląsku socjologa. Ów socjolog (dla znajomych Little Chris), wielbiciel Bonda, jest – w "Historiach prawdziwych..." – autorem światowego bestsellera "Sztuka wojny". Dzieło mojego autorstwa – "Według Tukidydesa. Rozważania socjologa literatury nad «Wojną peloponeską»" – jest ledwie tłumaczone (i to tylko we fragmentach) na francuski.
Krzysztof Łęcki
Zbysław Ciszyński – człowiek, który woli drażnić prawdą niż uspokajać kłamstwem. Podróżnik, fotograf, meloman i kronikarz codzienności, daleki od sztuki zamiatania spraw pod dywan. Pisze, bo nie potrafi inaczej – i nie zamierza milczeć wobec otoczenia, w którym hipokryzja i matactwo stały się codzienną walutą. Zamiast tłumu przytakiwaczy wybiera jednego lojalnego przyjaciela. Zamiast kompromisu – szczerość. Zamiast idola – Umberto Eco, którego ślady tropi we własnym pisaniu.

Książka Zbysława Ciszyńskiego to prawdziwy literacki rollercoaster rozpięty pomiędzy wartką sensacyjną akcją a refleksją quasifilozoficzną. Komuś może przywodzić na myśl kultową powieść "Autostopem przez galaktykę" Douglasa Adamsa czy próbę pastiszu – tak różnych przecież w swojej poetyce – global conspiracy thrillers Roberta Ludluma i postmodernistycznych dzieł Eduarda Mendozy. Ale tak naprawdę jest to po prostu oryginalne pisarstwo Zbysława Ciszyńskiego. "O Historiach prawdziwych i Nie" przeczytałem gdzieś, że nie jest to „książka, którą się tylko czyta – to opowieść, którą się przeżywa”. I jeszcze, że „to nie jest książka dla każdego – ale ci, którzy wejdą do tego świata, zostaną tam na długo”. Pełna zgoda. Aha, i dodam tu na koniec wątek osobisty. Nie ja byłem pierwowzorem pojawiającego się na kartach tej książki osiadłego na Śląsku socjologa. Ów socjolog (dla znajomych Little Chris), wielbiciel Bonda, jest – w "Historiach prawdziwych..." – autorem światowego bestsellera "Sztuka wojny". Dzieło mojego autorstwa – "Według Tukidydesa. Rozważania socjologa literatury nad «Wojną peloponeską»" – jest ledwie tłumaczone (i to tylko we fragmentach) na francuski.
Krzysztof Łęcki
Zbysław Ciszyński – człowiek, który woli drażnić prawdą niż uspokajać kłamstwem. Podróżnik, fotograf, meloman i kronikarz codzienności, daleki od sztuki zamiatania spraw pod dywan. Pisze, bo nie potrafi inaczej – i nie zamierza milczeć wobec otoczenia, w którym hipokryzja i matactwo stały się codzienną walutą. Zamiast tłumu przytakiwaczy wybiera jednego lojalnego przyjaciela. Zamiast kompromisu – szczerość. Zamiast idola – Umberto Eco, którego ślady tropi we własnym pisaniu.

W tomiku poezji "Bliski człowiek" Paweł Drąg zabiera czytelnika w podróż drogą życia, gdzie na każdym przystanku słowa przypominają o znaczeniu miłości i wiary, o wartości prawdy, ale także o doświadczeniu samotności we własnym umyśle. Przekornie dodaje z otuchą, że kiedy bliska osoba odchodzi z codziennej historii, może pozostać obecna w poezji pisanej o codzienności. Podając liczne przykłady zaczerpnięte z natury i otaczającego świata, poeta zauważa, że po doznanej stracie najważniejsze jest odnaleźć siebie w teraźniejszości – w czymś drobnym i niepozornym. Bo kiedy umiera ktoś bliski, znika ta znajoma pamięć, która nie zapisze już przyszłości. Między wierszami autor zastanawia się nad kondycją współczesnej poezji, równocześnie podejmując polemikę w różnych przestrzeniach literackich i ukazując przy tym piękno języka staropolskiego w jego rodzimym brzmieniu.
Poeta nie tworzy jedynie monologu rozważań nad przemijaniem, lecz zachęca czytelnika do przywołania własnego wspomnienia bliskiego człowieka. Jednocześnie wyraża nadzieję, że takich przywołanych osób nie będzie zbyt wiele.
„Tutaj zniknął bliski człowiek (…)” – ów incipit wystarczy, by pomyśleć: kimkolwiek był, dokądkolwiek odszedł i czymkolwiek się stał.